راه دوری است و پایی خسته.

تیرگی هست و چراغی مرده.

می کنم تنها از جاده عبور:

دور ماندند ز من آدم ها.

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها.

فکر تاریکی و این ویرانی

 بی خبر آمد تا با دل من قصه ها ساز کند پنهانی .

دیگران را غمی هست در دل  غم من لیک غمی جانکاه است