تبليغاتX
خدمات وبلاگ نويسان جوان عاشق ترین عاشق

دختران ایرانی نازترین عکسهای ایرانی

عکسهای خفن ایرانی

عکسهای خفن ایرانی

نازترین عکسهای ایرانی

نازترین عکسهای خارجی

عکس های خارجی

کلیپ عکسهای خفن ایرانی های ایرانی

کلیپهای ایرانی

عاشق ترین عاشق
کاش سرنوشت جز این می نوشت
آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش!!
چهارشنبه بیست و سوم آذر 1384 (15:51)

آخرين جرعه اين جام

همه ميپرسند
چيست در زمزمه مبهم آب
چيست در همهمه دلكش برگ
چيست در بازي آن ابر سپيد
روي اين آبي آرام بلند
كه ترا مي برد اينگونه به ژرفاي خيال
چيست در خلوت خاموش كبوترها
چيست در كوشش بي حاصل موج
چيست در خنده جام
كه تو چندين ساعت
مات و مبهوت به آن مي نگري
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
مه به اين آبي آرام بلند
نه به اين خلوت خاموش كبوترها
نه به اين آتش سوزنده كه لغزيده به جام
من به اين جمله نمي انديشم
من مناجات درختان را هنگام سحر
رقص عطر گل يخ را با باد
نفس پاك شقايق را در سينه كوه
صحبت چلچله ها را با صبح
بغض پاينده هستي را در گندم زار
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را ميشنوم
مي بينم
من به اين جمله نمي انديشم
به تو مي انديشم
اي سراپا همه خوبي
تك و تنها به تو مي انديشم
همه وقت
 همه جا
من به ر حال كه باشم به تو ميانديشم
تو بدان اين را تنها تو بدان
تو بيا
تو بمان با من تنها تو بمان
جاي مهتاب به تاريكي شبها تو بتاب
من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند
اينك اين من كه به پاي تو درافتاده ام باز
ريسماني كن از آن موي دراز
تو بگير
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستي تو بجوش 
 

من همين يك نفس از جرعه جانم باقي است

آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش

 

آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش

 

آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش

| نوشته شده توسط مهدی وهانیه
مث اسفنج مث مرجان مث دریا می مونی
دوشنبه سی ام آبان 1384 (15:16)
 

مث تو....!!!

مث اسفنج مث مرجان مث دریا می مونی

انقدر عزیزی که همیشه تنها میمونی

پشت چشم نازک نکن انقد واسه پروانه هات

آخرش از کاروان خوشی ها جا می مونی

پاسخ تورو محاله کسه دیگه بدونه

حل تو من بلدم مث معما می مونی

چشم تو یه عالمه شعر قدیم و نو داره

مث حافظ مث سهراب مث نیما می مونی

مث مجنون نمی گم محنون که طفلی ناز نداشت

تو یه دنیا ناز داری پس مث لیلا می مونی

مث شاعری که پرسید پریا چه شون شده

مث هم صحبت شعرا مث آیدا می مونی

سارا اسمش واسه ی وفا داریش افسانه شد

اگه با وفا بمونی مث سارا می مونی

((مث هر چی که قشنگه مث هر چی گه گله

مث هر چی عطر خوش داریم تو دنیا می مونی   

مث مسجد مث رودخونه مث دره کویر

تو مث قدم زدن رو شهر ابرا می مونی))

 

| نوشته شده توسط

چهارشنبه بیست و پنجم آبان 1384 (16:10)

هانیه جون!!

| نوشته شده توسط

دوشنبه بیست و سوم آبان 1384 (14:32)

افسون تو ام

       مجنون تو ام

               این عاشقی رو

                        مدیون تو ام

                              در خود توام

                                       دنبال تو ام

                             اگه بخوای نخوای من مال تو ام

                           اگه ستاره شی تو رو پیدا می کنم

                  هر جور شده تو خونه ی قلبت خودم و جا می کنم

 

 

                        باور کن که دیونتم  دیونه عین همیشه

                             تقدیم به عزیزترینم (مهدی)

| نوشته شده توسط

دوشنبه بیست و سوم آبان 1384 (14:7)

تمام آرزو های منی ای کاش

                                           یکی از آرزوهای تو بودم یار!!!

                ای کاش یه روزی به هم برسیم

 

| نوشته شده توسط
وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه
جمعه بیستم آبان 1384 (15:33)

 

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه

همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره

منم عا شق ترم انگار وقتی بارون میزنه

بعضی وقتا که میای سر روی شونم میذاری

تموم غصه ها رو از دل من بر می داری

اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره

وقت بیداری بازم غم می شینه تو حنجره

 

| نوشته شده توسط
مریم حیدر زاده
جمعه بیستم آبان 1384 (12:41)
    روي عكسا گرد و خاكه
 بيشتر دلا هلاكه 
قحطي گلاي پونه ست  
 تقديرا دست زمونه ست
عهد و پيمونا شكسته 
 رشته ي دلا گسسته 
 تقويما رو ماه تيره 
زندونا پر اسيره
آدما يا همه مردن 
يا كه مات و دل سپردن 
 عصر ما عصر فريبه
 عصر اسماي غريبه 
عصر پژمردن گلدون
  چتراي سياه تو بارون
مرگ آواز قناري
مرگ عكس يادگاري
تا دلت بخواد شكايت 
 غصه ها تا بينهايت 
 دلاي آدما تنگه  
غصه هم گاهي قشنگه
چشما خونه ي سواله 
مهربون شدن محاله 
 حك شده روي هر ديواري
 كه چرا دوسم نداري 
 خونه هامون پر نرده  
پشت هر پنجره پرده 
تا دلت بخواد مسافر 
تا بخواي عاشق و شاعر 
شبا سرد و بي عروسك
 دلاي شكسته از شك 
زلفاي خيلي پريشون  
خط زدن رو اسم مجنون 
شهري كه سرش شلوغه
 وعده هاش همه دروغه
چشماي خيره به جاده
 عشوه هاي نخريده
آسمونا پر دوده
 قلب عاشقا كبوده 
گونه ي گلدونا زرده 
رفته و بر نمي گرده 
 آدما بي سرگذشتن
  آهوا بدون دشتن 
دفترا بدون امضا
ماهيان بدون دريا
تشنه ها هلاك آبن
همه حرفا بي جوابن
 نصف زندگي نگاهه
 بقيش همه گناهه 
خدا رو انگار گذاشتن  
رو زمین و بر نداشتن 
در و ديوارا سياهه
 آدرسامون اشتباهه 
شب و روزا پر عادت 
 وقت كه شد شايد عبادت !!
 خدا مال غصه هاته 
وقتي غم داري خداته 
روي آينه ها غباره 
شيشه ي پنجره ي تاره 
بغضا بي صدا و كاله
 همه از فكر و خياله 
قلك خوبيا خالي
مهربونيا خيالي
قفسا پر پرنده
لباي بدون خنده
نه شنيدني نه گوشي
نه گلي نه گلفروشي
 مرگ جشناي تولد 
مرگ اون دلي كه گم شد
خستگي بي اعتمادي
شك و ترديد زيادي
امتحان مكرر
لونه هاي بي كبوتر
مشقامون بدون امضا
 اسممون هميشه رسوا
نمره هاي عشقمون تك
 بامامون بدون لك لک
همه غايب تو ی دفتر
 مث بالاي كبوتر
 خونه ها بدون باغچه
 بدون حافظ و طاقچه
نه براي عشق ميلي
نه كسي به فكر ليلي
ديگه پشت در بسته
 كسي بيدار ننشسته
نه كسي نه انتظاري
نه صداي بي قراري
واسه عاشقي كه ديره
 لااقل دلت نگيره
كاش تو قحطي شقايق 
 باز بشيم سوار قايق 
بشينيم بريم تو دريا
من و تو تنهاي تنها
ماهيا خيلي امينن
نمي گن اگه ببينن
انقدر مي ريم كه ساحل
 از من و تو بشه غافل 
قايق و با هم مي رونيم
مي ريم اونجاها مي مونيم
جايي كه نه آسمونش
 نه صداي مردمونش
نه غمش نه جنب و جوشش
نه صداي گلفروشش
مث اينجا ‌آهني نيست
 خوبه اما گفتني نيست  
پس ببين يادت بمونه 
 كسي ام اينو ندونه 
 زنده بوديم اگه فردا  
وعده ي ما لب دريا 
صبح پاشو بدون ساعت
كه فراموش بشه عادت
نره از ياد تو زيبا 
 وعده ي ما لب دريا !!!

 
| نوشته شده توسط
مي خوام بگم!!!
جمعه بیستم آبان 1384 (12:18)

نمي خوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...
چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نمي خوام بگم که مثل گلی...
چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نمي خوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...
چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نمي خوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نمي مونه...

نمي خوام بگم که دوستت دارم...
چون من که اصلا دوستت ندارم...!!!
بلکه من عاشقتم...

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...

 

 

     دیوانه ی عشقت!!

                                مهدی

 

| نوشته شده توسط
سهم من چیست مگر؟
جمعه بیستم آبان 1384 (12:8)
آفتابم
پنجشنبه نوزدهم آبان 1384 (15:21)
 آفتابم

   با وجود آسمانی خسته ازیک تکه نور

                                 تشنه یک ذره نور

  گم درون خویشتن خالی و پوچ

  کودکانه

     دخترانه

             ریشه یک جاهلیت در وجودم جاری است

             دشنه ها و زخم مردان کاری است

                                         بر درخت زندگی

  آفتابم تشنه یک ذره نور

    ذره ای بیداری و اندیشه در جسم زمان

  آفتابم ....

  گاه بیداری مگر در چشم این انسان منگ

                           فصل گرد افشانی است؟!!!

  ای دریغا ای دریغ.....

  خنده بر لبهای جمع٬

      نقشی از شادی که نیست!

| نوشته شده توسط

FreeCod Fall Hafez

خدمات وبلاگ نويسان جوان